Historia mięty od starożytności po czasy współczesne

Współczesny ogród ziołowy trudno wyobrazić sobie bez mięty. Na rynku jest dostępnych wiele odmian o różnej barwie i kształcie kwiatów, różnym pokroju, a także różnej intensywności smaku i aromatu. Jest rośliną nieocenioną w kuchni, zielarstwie, a także medycynie. Przeczytaj jak ciekawa jest historia mięty.

 historia mięty

Rodzaj mięta (Mentha) zaliczany jest do roślin jasnotowatych. Obejmuje 30 różnych gatunków i mieszańców. Występują one w Europie, Azji i Afryce. Mięta jest rośliną wieloletnią o pełzających podziemnych kłączach. Posiada rozłogi nadziemne i podziemne. Najbardziej charakterystyczną cecha jest jej aromat.

Historia mięty

Mięta jest szeroko ceniona od niepamiętnych czasów. Nazwa pochodzi z mitologii greckiej. Historia mięty rozpoczyna się, gdy Hades zamienił kochankę Mintho w miętę, aby uratować ją przed zemstą zazdrosnej żony Persefony. Biblijni faryzeusze uważali miętę, koper i kminek za rośliny tak cenne, że pobierali od nich dziesięcinę. Żydzi zaś posypywali miętą podłogę w synagogach. Kilka wieków później Włosi to samo robili w kościołach, nazywając ją zielem św. Marii.

Miętę, jako symbol godności przedstawia Owidiusz, pisząc o parze wieśniaków Baucis i Filomenie, którzy czyścili nią naczynia przed podaniem Gościom. Gerard pisał na ten temat w 1597 roku: „W pokojach i miejscach zabaw rozrzuca się miętę dla przyjemności i odpoczynku, kiedy odbywają się przyjęcia i bankiety.” Rzymianie przyprawiali miętą wina i sosy. Dla zamaskowania zapachu alkoholu w oddechu zaleca się żucie papki mięty i miodu. Japończycy bardzo cenią orzeźwiający i pokrzepiający zapach mięty, dlatego noszą przy sobie aromatyczną kulkę z jej zwiniętymi liśćmi.

Wiele odmian mięty uprawiano w Europie już w IX wieku. Historia mięty poruszana jest w zapiskach pewnego mnicha czytamy, że łatwiej policzyć iskry z paleniska Wulkana niż jej odmiany. Jednak pośród 600 odmian lepiej wybierać po zapachu niż po nazwie. Rośliny z rodzaju mięta były używane w starożytnych Chinach i Egipcie (po raz pierwszy wymienione są w papirusie Ebersa). Egipcjanie oprócz właściwości leczniczych wykorzystywali miętę do balsamowania zwłok. W medycynie Pliniusz zalecał napar z mięty jako środek łagodzący migrenę, lek przeciwdziałający małym niedyspozycjom układu pokarmowego (zaburzenia trawienia, skurcze żołądka, braku łaknienia). Zapach mięty orzeźwia, a jej stosowanie ma działanie rozkurczowe, wiatropędne i dezynfekujące. Muzykalni benedyktyni popijali herbatę miętową wierząc, że nadaje ona głosowi czystość i słodycz brzmienia. Homer pisał o robotnikach, którzy przed wizytą gości nacierali stoły miętą, będącą wówczas symbolem gościnności.

Mięta pieprzowa (Mentha piperita)

Historia mięty pieprzowej zaczyna się już w starożytnym Egipcie oraz innych krajach w okolicy Morza Śródziemnego. Inne polskie nazwy ludowe to: miętka czarna, miętkiew, miata. Jest rozpowszechnioną w strefie umiarkowanej całej Europy i Ameryki Północnej. Znanych jest około 25 gatunków tej rośliny, z czego 8 rośnie dziko w naszym kraju. W Europie po raz pierwszy miętę poznano w XVII wieku, a już w XVIII była popularna na terenie całego kontynentu, a także Ameryki Północnej, Azji i Australii. Nazwa pierwszego szczepu wywodzi się od miejscowości Mitcham w Anglii w hrabstwie Surrey. Tam po raz pierwszy zaczęto ją uprawiać. Mięta pieprzowa ‘Mitcham’ jest spontanicznym mieszańcem międzygatunkowym mięty nadwodnej i zielnej (M.aquatica x M.spicata). Nie występuje w stanie naturalnym. Do Polski ‘Mitcham’ przywędrował po pierwszej wojnie światowej i zyskał popularność dzięki wysokiej zawartości olejku oraz ciekawej kompozycji zapachowej.

Zastosowanie

W ogrodzie jest to roślina warta posadzenia, gdyż nie tylko odstrasza komary w trakcie lata, ale także można ją wykorzystać jako przyprawę w kuchni. O wiele lepiej smakują listki z własnego ogrodu ziołowego, niż z rośliny kupionej w sklepie. Jest nieoceniona do dekoracji sałatek, pieczeni i deserów oraz jako dodatek do napojów.

W ogrodzie dobrze wygląda jako roślina okrywowa, polecana jest także do nasadzeń na skalniakach oraz w pobliżu zbiorników wodnych. Należy jednak pamiętać, że bardzo ekspansywnie się rozrasta. Najłatwiej to ograniczyć poprzez wkopanie doniczek bezpośrednio do gruntu.

Uprawa

Preferuje gleby żyzne, próchniczne i przepuszczalne oraz słoneczne stanowiska. Jest w pełni mrozoodporna, jednak posadzona na balkonie w pojemniku może przemarzać.

Uprawia się ją z sadzonek pędowych, najczęściej pobierane do ukorzeniania są rozłogi. We własnym ogrodzie także w ten sposób można rozmnożyć miętę. Odcięte rozłogi umieszczamy w wodze do momentu wytworzenia korzeni, a następnie sadzimy na miejsce stałe. Ważne aby na początku wzrostu regularnie podlewać roślinę.

Gatunki i odmiany polecane do uprawy w ogrodzie

Mięta ‘Hillary’s Sweet Lemon’

Mięta ‘Berries and Cream’

Mięta zielona ‘Moroccan’

Mięta wonna ‘Variegata’

Mięta pieprzowa f. citrata ‘Grapefruit’

Mięta wonna ‘Apple Mint’

Mięta polna ‘Banana’

Mięta zielona ‘Spanish’

Mięta pieprzowa f.citrata ‘Chocolate’

Mięta pokrewna ‘Ginger’

Mięta pieprzowa

Mięta zielona

historia mięty

Mięta pieprzowa ‚Chocolate’

historia mięty

Mięta wonna ‚Variegata’

Dorota Blatsios

Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Print Friendly, PDF & Email

Powiązane wpisy

Dorota