Prowadzenie sadu brzoskwiniowego od 1 do 3 roku po posadzeniu

Nawożenie

W ciągu pierwszych trzech lat po posadzeniu stosuje się przede wszystkim nawożenie azotowe i magnezowe w szczególnych przypadkach.  Odpowiednie nawożenie w tym okresie jest bardzo ważne, ponieważ stanowi czynnik decydujący o wzroście i plonowaniu w kolejnych latach. Gdy drzewa wykazują silny wzrost i wytwarzają duże przyrosty, wcześniej rozpoczną owocowanie.

W ciągu dwóch pierwszych lat po posadzeniu drzew dawki azotu wynoszą 10-20 g/m2, przy czym w pierwszym roku stosuje się niższą dawkę, a w drugim wyższą. Należy wziąć pod uwagę fakt, że azot jest słabo sorbowany w glebie, a korzenie drzew rozrastają się dopiero po 3-4 latach. W związku z tym nawożenie azotowe w dwóch pierwszych latach wykonuje się indywidualnie pod każde drzewo wokół pni. W pierwszym roku nawozu stosuje się w promieniu 0,5 m a w drugim 1,0 m od pnia. W następnych latach nawozy rozsiewa się na coraz większej powierzchni wokół drzew.

W trzecim roku należy zacząć stosować nawożenie azotowe na powierzchni pasów herbicydowych, wzdłuż rzędów drzew w dawce 90 kg na hektar powierzchni nawozowej.  Najlepiej nawozić azotem w dawkach dzielonych. Polega to na tym, że połowę rocznej dawki należy zastosować w fazie nabrzmiewania pąków, czyli w ciągu pierwszych 3 tygodni po posadzeniu, a resztę w połowie czerwca. Jest to ważne ze względu na to, żeby nie doszło do nadmiernego okresowego nagromadzenia azotu w glebie. Najlepsze efekty daje nawożenie saletrą wapniową, ponieważ nie zakwasza gleby, a jednocześnie dostarcza jonów wapnia.

Uprawa gleby

Głównym zadaniem uprawy gleby w sadzie jest stworzenie możliwie najbardziej korzystnych warunków dla wzrostu, plonowania drzew, zachowania ich zdrowotności oraz wytrzymałości na mróz. Są to przede wszystkim zabiegi mające na celu ograniczenie konkurencji chwastów o wodę i składniki pokarmowe oraz poprawienia jakości gleby.

Po posadzeniu, gdy drzewa mają niewielkie rozmiary i zajmują stosunkowo mało miejsca, ułatwiona jest uprawa mechaniczna w rzędach oraz w międzyrzędziach. W związku z tym w pierwszym roku stosuje się czarny ugór mechaniczny w międzyrzędziach, który polega na mechanicznym niszczeniu chwastów. W rzędach natomiast można rozłożyć ściółkę. Dolistne wykorzystywanie herbicydów ma miejsce gdy uprawa mechaniczna jest niemożliwa lub utrudniona.

Mechaniczne niszczenie chwastów czyli stosowanie czarnego ugru mechanicznego jest bardzo łatwe do stosowania w międzyrzędziach, natomiast trudne do wykonania w rzędach. Chwasty można niszczyć za pomocą różnego rodzaju glebogryzarek posiadających system noży albo szczotek niszczących wschodzące chwasty bez naruszania struktury gleby. Zabieg ten jest konieczny wiosną i w pierwszej połowie lata, natomiast w drugiej połowie lata i jesienią pozostawia się chwastom swobodny rozwój. Zaletą tego systemu są nie wielkie straty wody oraz dobre napowietrzenie gleby. Do wad zaliczany jest utrudniony przejazd ciężkiego sprzętu zimą i wiosną, jednocześnie częste poruszanie się maszynami powoduje psucie struktury gleby.

Ściółkowanie w rzędach daje dobre efekty w sadzie młodym oraz w sadzie owocującym, ponieważ poprawiają właściwości gleby, zwiększają jej wilgotność, zasobność w składniki pokarmowe i próchnicę. Jeżeli w pobliżu sadu znajduje się tartak, z powodzeniem można wykorzystać trociny jako ściółkę. Należy ją rozłożyć w rzędach w warstwie o grubości 20-30 cm i szerokości około 0,5-1 m. Zakłada się, że na powierzchnię 1 hektara potrzeba przeznaczyć 400-800 m3 materiału. Niestety może dojść do zubożenia gleb w azot, dlatego należy stosować wyższe dawki nawożenia azotowego. Przed zimą ważne jest aby odsunąć ściółki od pni, ze względu na to, że przeważnie gromadzą się tam myszy oraz nornice, które mogą uszkodzić drzewo.

W młodych sadach (jednoroczne i dwuletnie) zwalczanie chwastów najlepiej wykonywać preparatem Basta 150 SL. Jest to środek kontaktowy, bezpieczny dla drzew, do zwalczania chwastów jednoliściennych i dwuliściennych. Optymalna dawka to 4-6 l/ha, przy czym ilość cieczy roboczej może wynosić do 1000 l/ha. W sadach starszych można stosować preparaty zawierające glifosat – Rundup 360 SL. Wykonuje się 2-3 zabiegi w okresie wegetacyjnym przy zastosowaniu dawek 3-5 l/ha. W przypadku uciążliwych chwastów wieloletnich (jak mniszek pospolity) skuteczność zabiegu można zwiększyć przez dodanie herbicydu z grupy regulatora wzrostu Chwastom extra 300 SL w dawce 2-2,5 l/ha. W miejscach gdzie stosowane są herbicydy lub prowadzona jest uprawa mechaniczna, szerokość pasów nie powinna wynosić więcej niż 2 m, aby nie zajmowały one więcej niż połowę powierzchni sadu.

Ochrona roślin

  • Okres bezlistny drzew: faza zamkniętego pąka, faza nabrzmiewania pąków

Przeciwko grzybowym patogenom kory i drewna należy zastosować Topsin M 500 SC w dawce 1,5 l na hektar. Opryski stosuje się po cięciu, formowaniu koron i innych zabiegach, które mogły uszkodzić korę. W przypadku zrakowaceń przed zabiegiem należy oczyścić ranę do zdrowych tkanek.

kędzieżawość liści

kędzierzawość liści

Kędzierzawość liści brzoskwini powodowana przed grzyb Taphrina deformans powoduje porażenie rozwijających się liści. Na rozwijających liściach pojawiają się charakterystyczne przebarwienia w czerwonym kolorze. Dochodzi do zmiany kształtu i struktury liścia. Porażeniu czasem ulegają  młode, rozwijające się pędy, kwiaty i zawiązki owoców. Nasilenie objawów zależy od odmiany i przebiegu warunków atmosferycznych. Infekcjom młodych liści sprzyja temperatura 10-21°C. Ochrona polega na stosowaniu oprysków preparatem dodynowym – Efuzin 500 SC o stężeniu 0,6% w ilości 9 l na hektar tuż przed i w okresie nabrzmiewania pąków w temperaturze powyżej 6°C. Przeważnie wystarcza jeden zabieg, ale przy długotrwałej chłodnej pogodzie w czasie wiosny wskazane jest powtórzenie oprysku po 10-14 dniach. Efektywność zabiegu zależy od dokładności pokrycia drzew cieczą roboczą.

rak bakteryjny

rak bakteryjny

            Rak bakteryjny to choroba wywoływana przez bakterię Pseudomonas syringae pv syringae van Hall występującą na wszystkich nadziemnych częściach rośliny. Porażane są kwiaty, dochodzi do ich brunatnienie oraz zamieranie zawiązków owoców powodując ich gnicie. Liście, na których początkowo powstają wodniste plamy, wykruszają się. Powstają nekrozy, zrakowacenia  z widocznymi wyciekami gumy. Do zwalczania stosuje się opryski Miedzianem 50 WG w ilości 3 kg na hektar wykonywane w okresie nabrzmiewania pąków.

 

  • Po kwitnieniu: koniec opadania pąków, małe zawiązki owocowe, zawiązki owocowe po opadnięciu kielicha

Mączniak prawdziwy jest powodowany przez grzyb Sphaerotheca pannosa, którego zarodniki infekują rozwijające się liście, młode pędy i zawiązki owoców. Pierwsze obiawy pojawiają się w czerwcu przy sprzyjających warunkach jakimi są temperatura ok. 20°C i wysoka wilgotność powietrza. Liście są zdeformowane, żółkną, zasychają i opadają. Na pędach powstaje początkowo biały nalot, z czasem ciemnobrunatny oraz dochodzi do zahamowania wzrostu. Na zawiązkach owoców i młodych owocach powstają białe mączyste naloty. Zwalczanie polega na zastosowaniu oprysków co 7-10 dni preparatem Topsin M 500 SC w ilości 1,5 l na hektar. Po zabiegu okres karencji wynosi 14 dni.

Parch brzoskwini to choroba grzybowa powodowana przez Venturia carpophila¸która wywołuje większe straty jedynie w latach o sprzyjających warunkach, jak wysoka wilgotność powietrza. Dochodzi do infekcji owoców, pędów i liści. Na owocach powstają plamy, miąższ się zapada, a skórka pęka co umożliwia wnikanie grzybów powodujących zgniliznę. Zwalczanie chemiczne wykonuje się preparatami Topsin M 500 SC (jednocześnie zapobiega mączniakowi prawdziwemu) w ilości 1,5 l na hektar oraz Captan 80 WG (zawierający kaptan jako substancje aktywną) w ilości 1,9-2,8 kg na hektar rozpoczynając zabiegi zaraz po kwitnieniu co 10-14 dni. Należy stosować przemiennie oba preparaty ze względu na to, że może pojawić się forma grzyba odporna na jeden z tych preparatów. Wykonuje się około 4-5 zabiegów.

W przypadku pojawienia się gąsienic piędzika przedzimka, znamionówki tarniówki oraz gąsienic zjadających liście należy zastosować peretroid Fastac 100 EC w ilości 0,15-0,18 l na hektar. Zabieg przeprowadza się w przypadku w temperaturze poniżej 20°C i tylko jeden raz w sezonie, gdy dojdzie do masowego pojawienia się gąsienic i licznych uszkodzeń liści. Gąsienice uszkadzają rozwijające się pąki liściowe i kwiatowe oraz zawiązki owoców. Środek ten jest szkodliwy dla owadów pożytecznych i roztoczy. Okres karencji wynosi 7 dni.

Groźnym szkodnikiem są także kolonie mszyc, głównie mszycy brzoskwiniowej oraz mszycy brzoskwiniowo-trzcinowej. Żerują one na liściach i wysysają z nich soki, co powoduje ich skręcanie i żółknięcie. Dochodzi do zahamowania wzrostu. Mszyce wydzielają rosę miodową, w której rozwijają się grzyby sadzawkowe, mogą również przenosić choroby wirusowe np. szarkę. Należy zastosować preparat Primor 500 WG charakteryzujący się dobrą skutecznością oraz wysoką selektywnością działania – jest wyłącznie mszycobójczy. Jest to preparat fosforoorganiczny i należy do stosować w temperaturze powyżej 15°C przemiennie z insektycydami innych grup np. Fastac 100 EC.

Roztoczami o największym znaczeniu są przędziorek chmielowiec oraz przędziorek owocowiec. Oba gatunki żerują na spodniej tronie liści tworząc żółte przebarwienia widoczne także na wierzchniej stronie. Zwalczanie należy rozpocząć gdy dojdzie do przekroczenia progu szkodliwości czyli 5 osobników na liściu. W przypadku masowego pojawienia się jaj i młodych larw, należy zastosować preparat Nissuron 050 EC w ilości 0,9 l na hektar. Okres karencji dla tego insektycydu wynosi 30 dni.

Zwójka koróweczka jest szkodnikiem, które gąsienice żerują pod korą wyjadając zewnętrzne części łyka. Zaleca przede wszystkim polega na systematycznej lustracji od połowy maja do września. Można wykorzystywać pułapki feromonowi w celu kontrolowania dynamiki rozwoju populacji szkodnika. Zwalczanie chemiczne przeprowadza się preparatem z grupy syntetycznych perytroidów Decis 2,5 EC w ilości 0,45-0,6 l na hektar, przy czym zabieg wykonywany jest w temperaturze do 20°C tylko jeden raz w sezonie. Okres karencji wynosi 7 dni.

  • Okres opadania liści

W tym czasie wykonuje się zabiegi zapobiegające rakowi bakteryjnemu preparatem Miedzian 50 WG w ilości 3 kg na hektar. Jeśli wystąpi taka potrzeba można wykonać podwójny oprysk, na początku i pod koniec opadania liści.

Jest to również okres zwalczania leukostomozy drzew pestkowych, która powoduje szybkie zamieranie konarów lub nawet całych drzew. Dochodzi do powstawania nekrotycznych plam oraz wycieków gumy. Szczególnie groźne są infekcje pnia i konarów. W okresie spoczynku drzewa są najbardziej podatne na zakażenia ze względu na sprzyjające warunki – wysoką wilgotność i niską temperaturę. Do ochrony śladów poliściowych przed infekcjami stosuje się opryski Topsinem M 50 S.C. po opadnięciu 50% liści.

mgr inż. Dorota Blatsios

Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Print Friendly, PDF & Email

Powiązane wpisy

Dorota