Zbiór ziół liściowych, kwiatowych i korzenny

Zbiór ziół nie należy do łatwych zadań. Nie tylko trzeba dokładnie umieć rozpoznawać gatunki roślin, ale także wiedzieć wszystko na temat kiedy i jak je zbierać. Ogrodnik także powinien wiedzieć jak je przechowywać, aby zachować ich pełne wartości lecznicze.

zbiór ziół


Czytaj także:


Zbiór zioł

Ziołami można cieszyć się przez cały rok, jednak aby charakteryzowały się one pełnym aromatem i smakiem należy przestrzegać terminów zbioru i sposobu ich przechowywania. Zbiór ziół rozpoczyna się, gdy pierwsze rośliny przyprawowe mają już zielone pędy i listki, często jest to już na początku wiosny. Wtedy to wykonuje się przerzedzanie roślin na grządce, aby dać im więcej miejsca do rozwoju. Trzeba pamiętać, że świeżo ścięte rośliny, tak jak wszystkie warzywa i owoce, należy opłukać bieżącą wodą i mocno strząsnąć. Dzięki temu zostają usunięte zabrudzenia ziemią.

Zbiór ziół kwiatowych i liściowych

Rzadziej spotykane zioła liściowe:

  • koper ogrodowy – świeży dobrze nadaje się do sałatek, surówek, zup i sosów,
  • estragon – młode końcówki pędów wykorzystuje się w niewielkich ilościach do sałatek, sosów, zup,
  • ogórecznik lekarski – świeże liście i młode pędy pasują do przyprawiania sałatek z ogórków i pomidorów oraz do piwa i wina jabłkowego,
  • rokietta siewna – świeże liście i młode pędy nadają się do pikantnych sałatek, surówek i sosów,
  • koper włoski, fenkuł – młode liście służą do przyprawiania sosów, salat i ryb,
  • lubczyk – świeże, suszone i mrożone liście dodaje się do zup i potraw mięsnych.

Zioła takie jak: oregano, bazylia, rozmaryn, mięta, rzeżucha, melisa czy szczypiorek bardzo łatwo można uprawiać także na balkonie i w domu. Obecnie są łatwo dostępne w sklepach spożywczych i nie wymagają większych zabiegów pielęgnacyjnych. Można także samodzielnie rozmnażać i uprawiać je z nasion, wtedy będą miały o wiele lepszy smak i aromat niż te kupione w sklepie.

Termin zbioru

Najlepszy termin na zbiór ziół liściowych przypada tuż przed kwitnieniem. Wtedy to rośliny są w bardzo dobrej kondycji i mają dużo energii, ponieważ szykują się do wytwarzania kwiatów i nasion. Pobrane w tym czasie pędy i liście są najbardziej aromatyczne. Natomiast kwiaty najlepiej zbierać w okresie pełnego rozkwitu, ponieważ wtedy są najlepiej wykształcone. Warto pamiętać, że największa zawartość olejów eterycznych w liściach jest po kilku dniach suchych. Wynika to z faktu, że roślina większa wtedy produkcję wody, a tym samym zawartych w niej olejków, żeby utrzymać części nadziemne jędrnym stanie.

Pora zbioru

Najlepszą porą na zbiór ziół jest wczesne przedpołudnie jak rośliny obeschną po porannej rosie. Zdecydowanie lepsze są dni pochmurne niż słoneczne. Słońce może powodować szybkie odparowywanie wody z miejsc po ucięciu liści. Nie powinno ścinać się całej części nadziemnej rośliny, ponieważ albo całkowicie zahamuje to wzrost i doprowadzi do jej śmierci, albo mocno spowolni jej rozwój. Dobrze jest pozostawić kilka silnych pędów, z których rozwinąć się następne młode listki. Powinno zbierać się wyłącznie zdrowe liście bez oznak chorobowych. Tam gdzie zaobserwowano pojawienie się niekorzystnych zmian szybko należy usunąć te liście i pędy.

zbiór ziół

Suszenie po zbiorze

Po zbiorze trzeba dobrze wysuszyć materiał roślinny. W tym celu listki rozkłada się na stole na suchych gazetach i usuwa się pożółkłe części roślin. Pędy i kwiatostany wiąże się w pęczki i wiesza. Zioła nie powinny być narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, dlatego najlepszym miejscem są ocienione, ale suche i przewiewne stanowiska. Gazety, na których leżą liście należy wymieniać codziennie na suche i świeże.

Zbiór ziół korzennych

Korzenie roślin przyprawowych wykopuje się po zakończeniu okresu wegetacyjnego, gdy korzenie zgromadzą substancje zapasowe i olejki eteryczne. Przeważnie zbiór ziół przypada na późną jesień. Nie powinno się jednak czekać z tym zbyt długo, ponieważ jesienne przymrozki mocno obniżają wartości przyprawowe i lecznicze ziół korzennych. Również to jest dobra pora na wykopywanie kęp szczypiorku. Następnie pozostawia się je na dworze do przemarznięcia i w miarę potrzeb przynosi do domu. Cebulę dojrzałą i wysuszoną należy powiązać w pęczki i przechowywać w suchym i przewiewnym pomieszczeniu.

 Dorota Blatsios, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Print Friendly

Powiązane wpisy

Dorota