Mały ogród – wizualne techniki powiększania przestrzeni

Obecnie, przy wysokich cenach działek, nie każdy może pozwolić sobie za zrobienie dużego ogrodu. Czasem nawet gęsta zabudowa pozwala jedynie na małe przydomowe ogródki. Jednak nawet w takim przypadku zastosowanie odpowiednich trików pozwoli wizualnie powiększyć nieco przestrzeń, by mały ogród stał się zieloną oazą spokoju.

mały-ogród

Techniki powiększania można stosować na każdej powierzchni, mały ogród nie jest wyjątkiem. Często podnoszą one wartość estetyczną aranżacji poprzez ciekawe zastosowanie różnych kształtów i faktur. Niektóre techniki są bardzo proste i można je zaplanować już na etapie projektowym, szczególnie, że nie wymagają specjalistycznych umiejętności, czy wiedzy. Natomiast do zastosowania innych, potrzeba pewnego poziomu kwalifikacji i wyobraźni.


Przeczytaj także:


Mały ogród – powiększanie granic

Najgorszym rozwiązaniem zarówno w małych, jak i w dużych ogrodach, jest budowanie wysokiego betonowego ogrodzenia lub obsadzanie wszystkich granic jednolitym, gęstym żywopłotem. Również nie jest dobrym rozwiązaniem obsadzenie kamiennych ścian pnączami o identycznym odcieniu zieleni. Takie rozwiązanie tworzy efekt zamkniętej klatki i jest w stanie pomniejszyć nawet średni i duży, a w szczególności mały ogród. Na niewielkich przestrzeniach duże znaczenie ma różnorodność faktur i kształtów. Najciekawiej prezentują się gatunki o luźnym, bujnym pokroju.

Łatwo ukryć granice małego ogrodu stosując zróżnicowane nasadzenia, wykorzystując do tego pnącza, niskie drzewa i duże krzewy. Warto także stosować piętrowość w nasadzeniach – pod ogrodzeniem wyższe rośliny, a przed nimi niższe. Nie jest polecane także budowanie wysokich, betonowych ogrodzeń. Zdecydowanie atrakcyjniej wyglądają ażurowe konstrukcje. Warto także stosować gatunki zimozielone o różnej barwie liści obsadzone przy ogrodzeniach wzdłuż ulic. Na pnącza szczególnie polecane są różnobarwne odmiany trzmieliny Fortune’a. Na bocznych i tylnych ogrodzeniach można zastosować gatunki jednoroczne, które dają dużą masę zieleni w krótkim czasie.


Czytaj więcej o pnączach:


Kolor ma znaczenie

Nie każdy ma świadomość, że kolorystyka ogrodu potrafi go optycznie powiększyć lub pomniejszyć. Jasne kolory są mniej przytłaczające i ograniczające przestrzeń, niż ciemne. Trzeba to wziąć pod uwagę planując nasadzenia oraz rodzaje nawierzchni. Mały ogród ma jest szczególną przestrzenią, więc może okazać się, że zdecydowanie korzystniej wygląda wapienny tłuczeń niż zielony trawnik. Należy pamiętać, że rośliny i ozdoby w jasnych barwach rozjaśniają zacienione i ponure miejsca w ogrodzie. Ta sama zasada dotyczy każdego elementu kompozycji, również altan, trejaży i domków ogrodowych.

Poszczególne barwy maja także różne oddziaływanie na postrzeganie przestrzeni. Uważa się, że ciepłe barwy, takie jak czerwień, pomarańcz, ciemna żółcień, sprawiają wrażenie przybliżania się, czyli tym samym zmniejszają przestrzeń. Z kolei chłodne kolory, takie jak błękit i fiolet powodują oddalanie się elementów kompozycji. Można to wykorzystać przy aranżacji poszczególnych gatunków np. umieszczając rośliny o ciepłych barwach blisko domu, a o zimnych – z tyłu ogrodu.

Koncepcja pod kątem

W małym ogrodzie należy unikać linii (np. ścieżek) biegnących wzdłuż i w poprzek działki lub ścian budynku – szczególnie prostokątnych lub kwadratowych przestrzeni. Powodują one silne zmniejszenie optyczne i nie wyglądają efektownie. W przypadku planowania aranżacji opartej o proste kształty geometryczne można ciekawy efekt osiągnąć obracając linie o 45° lub 60° względem ogrodzenia ogrodu. Odciągnie to wzrok od prostopadłych granic i da sporo miejsca na sadzenie roślin. Innym rozwiązaniem na mały ogród jest zastosowanie delikatnych łuków i linii krzywych.

Mały ogród niegeometrycznie

W ogrodach o stylu mniej formalnym można nadać ścieżkom, nawierzchniom i trawnikom łagodne, niegeometryczne kształty. Nie należy ściskać zbyt wielu różnorodnych linii, a lepiej skupić się na większych formach. Należy pamiętać, że łagodne, rozciągnięte zakręty są o wiele lepsze niż stłoczone ostre kąty. Dobrym rozwiązaniem jest stworzenie aranżacji z kołem jako głównym motywem przewodnim. Jest to jeden z podstawowych sposobów kształtowania przestrzeni, który sprawdzi się w każdym ogrodzie.

Punkty centralne

Elementy przykuwające wzrok są pożądane w każdej kompozycji. Może to być posąg, fontanna, niecodzienne rośliny, które sprawią, że mały ogród będzie niepowtarzalny. Elementy te ustawione w odpowiednim miejscu tworzą osie kompozycji. Ważne jest aby stawały się widoczne dopiero po wejściu w głąb ogrodu, ponieważ to stwarza wrażenie dużej powierzchni działki. Wszystko co wymaga podejścia i zajrzenia powoduje, że ogród staje się tajemniczym miejscem. W ogrodach formalnych główny element może znajdować się na środkowej osi kompozycji.

mały ogród

Lustra

Ich głównym zadaniem jest rozjaśnianie o powiększanie przestrzeni szczególnie tej małej. Mogą mieć różne kształty i wielkości. Dzięki odbijaniu światła, ścieżek i wody, wprowadzają ruch do kompozycji. Tworzą one wrażenie bram lub okien do dalszej części ogrodu. Zwiększają także optycznie obfitość roślin.

Intrygującym elementem jest umieszczenie kilu luster w różnych kątach względem siebie, co nie tylko powiększa przestrzeń, ale stwarza niepowtarzalne uczucie iluzji. Popularne jest montowanie zwierciadeł w pobliżu kaskad i zbiorników wodnych, które dają efekt podwójnego odbicia – jedno od tafli wody, drugie od lustra. Dzięki temu wprowadza się ruch refleksów świetlnych do kompozycji.

Trompe l’oeil

Określenie to oznacza „okłamywanie oka” czyli tworzenie iluzji optycznych, które sprawiają wrażenie tworzenia zupełnie innego obrazu. Może się opierać na „widokach” malowanych na ścianach lub ogrodzeniu. Nie jest to łatwe zadanie, ale przy dobrze wykonanym malunku można osiągnąć spektakularny efekt powiększenia ogrodu. mogą to być namalowane na ścianie kształty ciekawych donic z roślinami lub imitacje ceglanych murów.

Zakrzywiona perspektywa

Zabawa perspektywą jest dość skomplikowaną technika powiększania przestrzeni. Trzeba to zaplanować już na etapie projektowym. Metoda ta wykorzystuje sposób w jaki oko postrzega otaczający świat – elementy umieszczone blisko są większe, a te znajdujące się daleko – mniejsze. W ten sposób można stworzyć formowane nasadzenia z powtarzających się gatunków – te które znajdują się np. przy tarasie mają większą koronę, a wraz z oddalaniem się w głąb aranżacji korony są coraz mniejsze. Innym rozwiązaniem jest zwężenie na końcu ścieżki biegnącej przez środek ogrodu, co powoduje, że wydaje się dłuższa. W ten sposób można stworzyć ciekawe perspektywy. Jednak wadą tej techniki jest fakt, że dają efekt powiększenia kompozycji widziany tylko pod jednym kątem – czyli np. dla obserwatorów znajdujących się na tarasie.

Dorota Blatsios, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Powiązane wpisy

Dorota

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.